Wegdromen

'Het is vandaag Blue monday!', berichtten de krantenkoppen vanmorgen. Oftewel: de derde maandag van januari, de meeste deprimerende dag van het jaar. Wij geloofden er niets van; voor het eerst in maanden was de wereld bedekt met een glinsterend laagje ijskristallen dat schitterde in het opkomende zonlicht.

Maar, voor wie een broertje dood heeft aan kou, winter, januari of maandagen in het algemeen, is er altijd nog een goede tip: neem een boek, en droom lekker weg van die koude maandagmorgen! Zoals Yna vroeger als kind al deed als zij liever niet in het klaslokaal zat. Dus: neem eens een boek ( en gezien blue monday raden we een flink vrolijk boek aan!) en nestel je met een badkuip vol thee, een warme deken en de huiskat ( voor mensen die geen Dikke kater Muis bezitten; ieder ander dier voldoet vast ook) op de bank. En dan wegdromen maar! Al die wegdromerij werd door Marije vastgelegd in dit schilderijtje, van twee geoefende wegdromers. Waar droom jij naartoe?

ojee, waarom lijkt de keuken opeens op een suikerspin? ( royal icing voor beginners)

Royal icing volgens oma's recept. Dat spulletje waarmee je taarten kunt glazuren, suikerzoete toefjes aan cupcakes kunt geven en ook nog eens prachtige bloemetjes en vormpjes kunt maken.  Dat wilden we zelf ook kunnen fabieken!

Veel was erg niet voor nodig:  twee eiwitten stijfgeklopt in een vetvrije kom met een scheutje citroensap, een enorme berg gezeefde poedersuiker ( 600 ml) erdoor mengen op de laagste stand, en dat alles in een spuitzak gooien. ( direct gebruiken, stond in het recept, want royal icing droogt snel)

Oma's recept vergeet alleen altijd een paar cruciale details. Zoals de enorme troep die het zeven van 600 ml poedersuiker geeft. Of het feit dat royal icing nog plakkeriger is dan gesmolten kauwgum en het dus overal aan vastkleeft ( dus ook aan je haar, je oorlel, het aanrecht, de bestekla en aan de staart van dikke kater Muis) Maar met een beetje doorzettingsvermogen kregen we dan toch een mooie kom vol royal icing: 

Dat ging leuk. Spuitzakken werden gevuld, en vrolijk begonnen we aan een bakplaat vol bloemetjes. met een goed spuitmondje, ( een niet te klein 'sterretje' met minstens 6 punten) wilde dit al best aardig, en al snel lag de bakplaat vol bloemetjes, waar we nog snel een pareltje ter decoratie in duwden.

Volgens het recept kon de royal icing ook gebruikt worden voor meringues. Marije deed een huppel (want meringues zijn haar lievelingszoetigheid), Yna keek een beetje sceptisch terwijl Marije vol enthousiasme enorme bergen royal icing op een bakplaat spoot en deze in een lauwwarme oven ( 120 graden) stopte.  En terecht, want na het bakken bleek al snel: royal icing en meringue zijn niet hetzelfde. In meringues moet toch echt minder suiker en meer ei dan in royal icing. Ach ja, de zijn nog best vrolijk geworden, en wij... Wij hoeven voorlopig geen suiker meer!

de mierzoete meringues, op een handbeschilderde etagere die je bij ons in een workshop kunt maken!

Het mysterie van Muis, de dikke net-niet-kater

het dierenleven, is zwaar....
Behalve als je Muis heet en je een dikke (net-niet-)kater bent van ruim 3 kilo schoon aan de haak.

De grootste bedreigingen in het leven van Muis zijn de stofzuiger ( want: verstoorde slaapjes) en de beruchte weekenden waarin wij weer eens aan het klussen slaan. Dat zijn de momenten waarop Muis chagrijnig zijn dikke billen van de bank hijst en naar buiten sjokt om voor het raam te gaan zitten mokken.

Althans, dat was het beeld dat wij van Muis hadden: een dikke, harige sul die vooral slaapt, eet, slaapt, op je schoot klimt en verder slaapt.

Totdat er op een goede ochtend een dode vogel op de mat lag. Ik zei al eerder, het leven van een dier is zwaar..
Bij eerdere gebeurtenissen hadden we altijd de andere en fittere kat de schuld gegeven.
Maar die was niet meer, en ook bejaarde hond Marrit kon dit onmogelijk op haar geweten hebben. Wie had het gedaan? We keken elkaar aan, niemand van ons kon zich herinneren de vorige nacht uit bed te zijn gestapt om buiten een vogel van het leven te beroven. Muis moest dus de dader wel zijn.

Maar hoe kan een kat die qua postuur nog het meest wegheeft van een stevig opgevuld sofakussen op kromme pootjes, in vredesnaam iets snels en wendbaars als een vogel vangen? het leek ons onmogelijk.
Dus sloegen we aan het nadenken. Wat was het geheim van Muis? Het plaats delict werd nog eens nader beschouwd, de verschillende opties werden overwogen. En Muis? Die sliep gewoon verder, hij leek nog wel een beetje dikker dan normaal, maar dat kan verbeelding zijn geweest.

We zouden maidby niet zijn geweest als we niet onze potloden hadden gepakt om deze kwestie eens uit te tekenen.

gezien zijn aanzienlijke omvang was het niet onmogelijk dat hij de vogel per ongeluk gedood had door er bovenop te vallen tijdens een van zijn boomslaapjes.

of wie weet had hij zo lang liggen slapen dat een spinnenweb het werk had gedaan?

of was een onoplettende vogel zo regelrecht in zijn snurkende muil gevlogen tijdens een van zijn beroemde tuinslaapjes?

Of... was de dikke luie Muis zoals wij die kenden slechts een masker voor zijn ware roofzuchtige persoonlijkheid?

Wat zou er nog meer gebeurd kunnen zijn?

Het atelier!

Het huis ruikt weer naar verandering, en zoals gewoonlijk komt die lucht samen met de geuren van muurverf en pas geschuurd hout. Dat is niet de eerste keer; Yna en ik hebben er nogal een handje van regelmatig de boel in huis te veranderen, zodat de muren in de woonkamer afgelopen jaren al zo'n zes keer van kleur zijn veranderd, en ieder meubelstuk in huis al eens naar een andere plek is geschoven. De andere bewoners kijken er nauwelijks meer van op als we samen grinnikend aankomen uit de bouwmarkt met een kofferbak vol verfspullen, en zodra de dikke kater Muis ons in onze kluskleding aan ziet komen, staat hij zuchtend op en zoekt hij een ander plekje op om te slapen, ver weg van ons rumoerige geklus. Maar een beetje verandering is leuk!

Vandaag is het anders; geen nieuwe kleur in de woonkamer, of herindeling van de keuken, we zijn bezig met het inrichten van een atelier! We geven al een tijdje workshops, op locatie of gezellig met de groep om onze grote keukentafel. Dat gaat altijd erg goed, maar nu steeds meer mensen enthousiast worden over onze creatieve plannen, komt er behoefte aan een ruimte waarin we al onze knutselspullen kunnen stallen, en waar we ook workshops kunnen geven. Zo ontstonden de plannen voor een eigen atelier aan huis.  

Na wat geschuif met kamers, hebben we een mooie ruimte in ons huis gevonden die we kunnen gebruiken als atelier. Veel kasten om al onze spullen in op te bergen en een ruime tafel om veel gasten voor workshops te kunnen ontvangen. Met openslaande deuren naar het terras, zodat we 's zomers lekker met groepen naar buiten kunnen.

Dus staat Yna nu wiebelend op een keukentrapje de muren en balken te schilderen. Nog even klussen en dan kunnen we de eerste groepen ontvangen!  Dan kunnen we cupcakes en taarten versieren, porselein schilderen, en andere creatieve workshops (we zijn bezig met het uitwerken van nog veel meer ideeën!) allemaal aan huis gaan doen. 

Ook kunnen we dan echt gaan beginnen met het aanbieden van onze arrangementen, zoals een creatieve workshop in combinatie met een high tea, lunch, een natuurwandeling met professionele gids, of een vaartocht met fluisterbootjes op het meer hier in de buurt. Om jullie alvast enthousiast te maken over onze locatie, zijn we net naar buiten gegaan om een paar foto's van het uitzicht te maken.

Veranderingen... plannen... Maar wel hele leuke!

Ben jij al geïnspireerd door onze plannen? Zou je een keer een workshop of arrangement mee willen maken? Laat het ons weten! reageer, of mail ons op maidby.contact@gmail.com

-de omgeving van ons nieuwe atelier in Eastermar-